Trots op Tanimbar en traditie

Familie, afkomst en roots
Wij zijn Henriëtte en Aisha Woearbanaran, moeder en dochter. Onze familie komt uit Walerang, een dorp op het eiland Fordata in de Tanimbar-archipel, onderdeel van de Zuidoost-Molukken. Mijn moeder is de oudste van negen kinderen en ik ben het oudste kleinkind. Aisha is weer de oudste achterkleindochter. Onze familie is groot en hecht. Voor mij, Henriëtte, kreeg Tanimbar pas echt betekenis toen ik in 1990 voor het eerst met mijn opa en oma naar hun geboortegrond reisde. Hoewel ik was opgegroeid in een Nederlands pleeggezin en later met mijn Molukse moeder en Nederlandse stiefvader, voelde die reis als thuiskomen. Op dat moment besefte ik dat deze plek ook deel van mij is.

Opgroeien in Amsterdam
Amsterdam speelt een belangrijke rol in ons leven. Ik kwam er in de jaren tachtig wonen om te studeren en bleef. In ruim dertig jaar zag ik de stad veranderen van een ruwe en soms moeilijke plek naar een diverse, levendige stad vol verschillende culturen. Aisha groeide op in De Pijp en noemt Amsterdam haar thuis. Ze herinnert zich vooral een fijne schooltijd, vriendschappen en de vrijheid die de stad biedt. Voor haar is Amsterdam een plek waar mensen zichzelf kunnen zijn en waar verschillende achtergronden vanzelfsprekend samenkomen.

Cultuur en gemeenschap
Pas de laatste jaren zijn wij ons allebei meer gaan verdiepen in onze Molukse achtergrond. Ik ben me steeds meer gaan interesseren voor de geschiedenis van onze familie en de ervaringen van eerdere generaties. Aisha merkt juist dat ze meer wil weten over de taal, cultuur en geschiedenis van haar voorouders. Wat ons aanspreekt in de Molukse gemeenschap zijn waarden als respect, gastvrijheid, saamhorigheid en het belang van familie. We vinden het belangrijk dat die waarden zichtbaar blijven voor volgende generaties.

Moeder en dochter
We lijken op elkaar in onze sociale karakter, onze koppigheid en onze liefde voor muziek, sport en gezelligheid. Van mijn moeder leerde ik respect, discipline en doorzettingsvermogen. Van Aisha leer ik juist om nieuwsgierig te blijven en nieuwe mogelijkheden te blijven zien. Amsterdam verbindt ons doordat we samen musea bezoeken, op een terras zitten of naar evenementen gaan. Maar ook Tanimbar verbindt ons steeds meer. Door samen op zoek te gaan naar onze achtergrond ontdekken we nieuwe verhalen over onze familie en onszelf.

Expo en traditionele kleding
Voor deze tentoonstelling kozen we bewust voor traditionele Tanimbar-kleding. Voor mij is het een eerbetoon aan mijn opa en oma en aan de generaties vóór ons. De kleding van mijn oma draagt hun geschiedenis met zich mee. Voor Aisha voelt het dragen van deze kleding als een moment van trots. Het laat zien dat je je kunt aanpassen aan Nederland zonder te vergeten waar je vandaan komt. We hopen dat bezoekers nieuwsgierig worden naar de verhalen achter onze cultuur en onze familie.

Eten en herinneringen
Eten brengt herinneringen tot leven. Mijn favoriete Nederlandse gerecht is rode bietjes met aardappelpuree en rundvlees. Aisha kiest voor de andijviestamppot van haar oma. Molukse gerechten herinneren ons aan familiefeesten, gezamenlijke maaltijden en het samenzijn met familie. Voor Aisha zijn dat gele rijst met rendang en lemper; voor mij gestoomde makreel. Het zijn smaken die verbonden zijn met thuis, familie en afkomst.